Coś o rasie

Opis ogólny:
Rhodesiean to pies średniej wielkości, silny, muskularny i aktywny reprezentujący typ sylwetki symetrycznej. Ridgeback to idealna mieszanka siły i elegancji. Cechą charakterystyczną jest tzw. "ridge" czyli pręga na grzbiecie, gdzie sierść rośnie w przeciwną stronę. Pręga zwęża się ku dołowi i jest symetryczna. Zaczyna się zaraz za barkiem i ciągnie się aż do pośladków.

Sierść:
Krótka, gęsta, lśniąca, ale nigdy wełnista ani jedwabna. Umaszczenie jasno pszeniczne do czerwono pszenicznego; możliwe jasne przebarwienia na piersi i końcówkach palców, ale nadmierne przebarwienie na brzuchu i powyżej łap jest niepożądane. Ciemny pysk i zakończenia uszu są dopuszczalne.

Wielkość:
pies: 63 - 69 cm w kłębie
suka: 61 - 66 cm w kłębie
waga: 30 - 38 kg

Charakter:
Inteligentne, niezależne, szybko dostosowujące się do nowych warunków psy. Dość aktywne, potrzebują sporej codziennej dawki ruchu. Odważne, trudne do podporządkowania, ze skłonnością do podejmowania prób dominacji wobec członków rodziny. Należy je wychowywać konsekwentnie i stanowczo.  Lubią inne zwierzęta, są za to raczej nieufne w stosunku do obcych.

Coś o rasie

Opis ogólny:
Rhodesiean to pies średniej wielkości, silny, muskularny i aktywny reprezentujący typ sylwetki symetrycznej. Ridgeback to idealna mieszanka siły i elegancji. Cechą charakterystyczną jest tzw. "ridge" czyli pręga na grzbiecie, gdzie sierść rośnie w przeciwną stronę. Pręga zwęża się ku dołowi i jest symetryczna. Zaczyna się zaraz za barkiem i ciągnie się aż do pośladków.

Sierść:
Krótka, gęsta, lśniąca, ale nigdy wełnista ani jedwabna. Umaszczenie jasno pszeniczne do czerwono pszenicznego; możliwe jasne przebarwienia na piersi i końcówkach palców, ale nadmierne przebarwienie na brzuchu i powyżej łap jest niepożądane. Ciemny pysk i zakończenia uszu są dopuszczalne.

Wielkość:
pies: 63 - 69 cm w kłębie
suka: 61 - 66 cm w kłębie
waga: 30 - 38 kg

Charakter:
Inteligentne, niezależne, szybko dostosowujące się do nowych warunków psy. Dość aktywne, potrzebują sporej codziennej dawki ruchu. Odważne, trudne do podporządkowania, ze skłonnością do podejmowania prób dominacji wobec członków rodziny. Należy je wychowywać konsekwentnie i stanowczo.  Lubią inne zwierzęta, są za to raczej nieufne w stosunku do obcych.

RHODESIAN RIDGEBACK

Stacks Image 13


POCHODZENIE

Stacks Image 15

Za ojczyznę rasy Rhodesian Ridgeback uważa się Południową Afrykę, gdzie to wraz z plemieniem Hotentotów odnaleziono udomowionego psa, u którego na grzbiecie przebiega wąski pas sierści rosnący w przeciwną stronę.
Tą część, określa się obecnie jako "ridge". Inny pies, obdarzony również cechą w postaci "ridge" został odnaleziony na wyspie Phu Quoc w Zatoce Syjamskiej. Niestety, nigdy dokładnie nie stwierdzono czy wywodził się on z Południowej Afryki czy z wyspy Phu Quoc.
Rasa spopularyzowana została przez pierwszych europejskich osadników w Południowej Afryce, wypełniając ich specyficzne zapotrzebo-wanie na psy przydatne do polowania na tym pustkowiu. Holendrzy, Niemcy, Hugenoci, którzy migrowali do Południowej Afryki w XVI i XVII wieku przywieźli ze sobą wiele ras psów.
Rasa spopularyzowana została przez pierwszych europejskich osadników w Południowej Afryce, wypełniając ich specyficzne zapotrzebo-wanie na psy przydatne do polowania na tym pustkowiu. Holendrzy, Niemcy, Hugenoci, którzy migrowali do Południowej Afryki w XVI i XVII wieku przywieźli ze sobą wiele ras psów.

Stacks Image 26

Osadnicy potrzebowali psów, z którymi mogliby polować na ptactwo, będących w stanie powalić ranną zwierzynę oraz strzec w nocy farmy przed drapieżnikami i innymi nieproszonymi gośćmi. Poszukiwali psów, które mogłyby sprostać surowym warunkom afrykańskiego buszu. Psów, które nie ugięłyby się pod drastycznymi zmianami temperatury, od upału w dzień do mrozu oraz zdolnego wytrzymać, jeżeli zajdzie taka potrzeba, nawet ponad 24 godziny bez wody. Ponadto preferowali psy o krótkiej sierści, aby nie zostały żywcem zjedzone przez kleszcze.  Z konieczności więc skrzyżowano psy przywiezione z Europy z na wpół dzikim psem plemienia Hotentotów, a powstała rasa obecnie znana jest jako Rhodesian Ridgeback.
Nazwa rasy pochodzi od Rodezji, krainy obecnie znanej jako Zimbabwe. W roku 1875 nieustraszony misjonarz, wielebny Charles Helm podjął podróż z Swellendam, prowincji Przylądka Dobrej Nadziei do Rodezji. Towarzyszyły mu dwa psy omawianej rasy. Podczas jego pobytu w tym kraju pewien myśliwy Cornelius van Rooyen - polujący na lwy w Południowej Afryce - pożyczył je na polowanie.

Stacks Image 31

Szybko zorientował się jak doskonały instynkt łowiecki posiadają. Potrafiły wytropić lwa, a następnie utrzymać go na dystans aż do przybycia myśliwego. Były też w stanie złapać, powalić i zabić małe lwiątka i mniejsze lwy. Wymagało to inteligencji, przebiegłości, ogromnej kondycji i zwinności tych psów. Zapoczątkowano więc wychowanie sfor tej rasy wyłącznie na potrzeby polowań. Ponieważ pierwsze masowe polowania z tymi psami miały miejsce w Rodezji nazwano je Rhodesian.
    W 1922 w Bulawayo w Południowej Rodezji założono pierwszy klub Rhodesiana. W 1924 Ridgeback został rozpoznany przez Związek Kynologiczny Południowej Afryki jako odrębna rasa.


CHARAKTERYSTYKA

Współczesne Ridgebacki to psy o ogromnej sile, oddaniu oraz odwadze. Cechuje się zdecydowaną i bardzo zrównoważoną psychiką. Całkowicie lojalny panu i poświęcony rodzinie. Raczej powściągliwy i nieufny w stosunku do obcych. Ma nieprzekupny i niezależny charakter. Jest odpowiedzialny i konsekwentny w przyjaźni. Nigdy nie zapomni otrzymanej miłości, zrozumienia i okazanej cierpliwości, ale też łatwo nie wybaczy ostrego wychowania, które ze względu na niezależną naturę jest bezcelowe. Źle traktowany odmówi współpracy i zamknie się w sobie.

Stacks Image 36

Szczeniaki Ridgebacka są przezabawne, słodkie, tryskające energią, pomysłowe i rubaszne. Półroczny pies, ze względu na swój stosunkowo duży rozmiar, może niechcący przewrócić dziecko. Należy jednak pamiętać, że nigdy nie zrobi tego celowo, a właściwe wychowanie zarówno psa jak i dziecka zapobiegnie takim wydarzeniom.
Generalnie Ridgeback na spacerach nie sprawia kłopotów w kontaktach z innymi psami. Jednakże zaatakowany, zmuszony sytuacją stanie do walki. W życiu codziennym, podobnie jak jego przodkowie, otwartej walki będzie unikał. Przeważnie wśród innych psów szuka kompana do zabawy i psich harców. Nie sprawia też problemów, w kontaktach z kotami, zwłaszcza gdy ma z nimi styczność za młodu. Nie jest on zwolennikiem szczekania i bezpodstawnego ataku. Alarm, który podnosi Ridgeback jest uzasadniony i zazwyczaj informuje o wtargnięciu kogoś na jego teren. Ridgeback nie ujada bez powodu. Na wskazanie swojego pana przestanie szczekać, chyba że będzie przekonany, że jego ostrzeżenie nie zostało właściwie odebrane. Należy więc zawsze dojść przyczyny owego szczeku, który może być przestrogą przed zagrożeniem.

Stacks Image 41

Pielęgnacja psa nie przysparza większych trudności. Dzięki krótkiej sierści Ridgeback zostaje czysta i wolna od zapachów. okazjonalna kąpiel, czyszczenie uszu i przycinanie pazurów. Nie jest psem, którego obecność w domu jest uciążliwa. Uwielbia towarzyszyć panu, jeśli mu na to pozwala. Chętnie też opanuje jego łóżko, sofę i ulubiony fotel. Jeśli jednak konsekwentnie się tego zabrania uszanuje to. Właściciel sam musi zdecydować co akceptuje, a czego nie. Konsekwencja jest najlepszą metodą egzekwowania posłuszeństwa u tej rasy. Należy też za młodu przyzwyczajać psa do jazdy samochodem, pamiętając aby w gorące dni nigdy nie zostawiać go w samochodzie bez uchylonych okien i wody.
Ridgeback kocha naturę, potrzebuje ruchu. Właściciele, którzy nie mają większych posiadłości lub mieszkają w mieście powinni o tym pamiętać. Zwłaszcza młody Ridgeback wymaga miejsca do zabawy i ćwiczeń. Wspólne bieganie, ćwiczenia muskulatury przez przeciąganie smyczy lub kija, a także parę dynamicznych spacerów dziennie to wspaniała recepta na uwolnienie nagromadzonych w Ridgebacku pokładów energii.
Jest to pies niezwykle inteligentny i pojętny, dlatego chętnie wykorzysta każdą lukę w wychowaniu. Konsekwencja właściciela jest najprostszą drogą do dobrego ułożenia. Nie zaleca się drastycznych metod, gdyż nie odnoszą one skutku. Dobry kontakt właściciela z psem gwarantuje owocną współpracę. Jest to rasa dla ludzi wymagających, szukających w psie towarzysza i ochrony dla siebie i rodziny.

Coś o rasie

Opis ogólny:
Rhodesiean to pies średniej wielkości, silny, muskularny i aktywny reprezentujący typ sylwetki symetrycznej. Ridgeback to idealna mieszanka siły i elegancji. Cechą charakterystyczną jest tzw. "ridge" czyli pręga na grzbiecie, gdzie sierść rośnie w przeciwną stronę. Pręga zwęża się ku dołowi i jest symetryczna. Zaczyna się zaraz za barkiem i ciągnie się aż do pośladków.

Sierść:
Krótka, gęsta, lśniąca, ale nigdy wełnista ani jedwabna. Umaszczenie jasno pszeniczne do czerwono pszenicznego; możliwe jasne przebarwienia na piersi i końcówkach palców, ale nadmierne przebarwienie na brzuchu i powyżej łap jest niepożądane. Ciemny pysk i zakończenia uszu są dopuszczalne.

Wielkość:
pies: 63 - 69 cm w kłębie
suka: 61 - 66 cm w kłębie
waga: 30 - 38 kg

Charakter:
Inteligentne, niezależne, szybko dostosowujące się do nowych warunków psy. Dość aktywne, potrzebują sporej codziennej dawki ruchu. Odważne, trudne do podporządkowania, ze skłonnością do podejmowania prób dominacji wobec członków rodziny. Należy je wychowywać konsekwentnie i stanowczo.  Lubią inne zwierzęta, są za to raczej nieufne w stosunku do obcych.