Coś o rasie

Opis ogólny:
Owczarek niemiecki jest psem średniej wielkości, o nieco wydłużonej, lecz zwartej sylwetce, dobrze umięśnionym i suchym.
Głowa klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jest sucha i szeroka między uszami; nie może być ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest trochę zaokrąglone.
Górna linia tułowia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i lekko opada w kierunku zadu, który także jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty i dobrze umięśniony. Lędźwie szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad długi i lekko spadzisty, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie przechodzi w nasadę ogona, który sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy długości śródstopia. Sierść na ogonie tworzy niewielką szczotkę.

Sierść:
Sierść składa się z twardego włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy powinien być gęsty, twardy i przylegający. Na głowie, uszach, przednich stronach kończyn i łapach włos krótki i gęsty. Na tylnych stronach kończyn, do śródręcza i stawu skokowego, włos nieco dłuższy, na udach tworzy niewielkie portki.
Maść: Czarna z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym. Jednolicie czarne lub szare, śniade, czaprakowe - z maską. Biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg dopuszczalne, ale niepożądane. Nos zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona należy oceniać jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek szary, z wyjątkiem psów jednolicie czarnej maści.

Wielkość:
pies: 60 - 65 cm w kłębie
waga: 30 - 40 kg
suka: 55 - 60 cm w kłębie
waga: 22 - 32 kg

Charakter:
Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny (o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiego.

Coś o rasie

Opis ogólny:
Owczarek niemiecki jest psem średniej wielkości, o nieco wydłużonej, lecz zwartej sylwetce, dobrze umięśnionym i suchym.
Głowa klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jest sucha i szeroka między uszami; nie może być ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest trochę zaokrąglone.
Górna linia tułowia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i lekko opada w kierunku zadu, który także jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty i dobrze umięśniony. Lędźwie szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad długi i lekko spadzisty, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie przechodzi w nasadę ogona, który sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy długości śródstopia. Sierść na ogonie tworzy niewielką szczotkę.

Sierść:
Sierść składa się z twardego włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy powinien być gęsty, twardy i przylegający. Na głowie, uszach, przednich stronach kończyn i łapach włos krótki i gęsty. Na tylnych stronach kończyn, do śródręcza i stawu skokowego, włos nieco dłuższy, na udach tworzy niewielkie portki.
Maść: Czarna z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym. Jednolicie czarne lub szare, śniade, czaprakowe - z maską. Biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg dopuszczalne, ale niepożądane. Nos zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona należy oceniać jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek szary, z wyjątkiem psów jednolicie czarnej maści.

Wielkość:
pies: 60 - 65 cm w kłębie
waga: 30 - 40 kg
suka: 55 - 60 cm w kłębie
waga: 22 - 32 kg

Charakter:
Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny (o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiego.

OWCZAREK NIEMIECKI

Stacks Image 13


POCHODZENIE

Stacks Image 15

Pisząc o owczarku niemieckim nie można pominąć człowieka, który ma wielkie zasługi w powstaniu rasy i niemalże jest jej twórcą. Rotmistrz Max von Stephanitz, autor bodajże najobszerniejszej bo ponad 1000 stronicowej monografi poświęconej tej rasie, rozpoczął swoje znamienne w skutkach działania hodowlane od psa, którego nazwał Horand von Grafrath (nr 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich). Był to średniej wielkości pies, płowoszary, mocno zbudowany, sprężysty, wytrzymały, inteligentny i z dużą pasją służenia człowiekowi. Interesujący się od dawna owczarkami von Stephanitz uważał Horanda za psa doskonale pasujacego do jego koncepcji hodowlanej. Tak więc początki hodowli owczarka niemieckiego budowano na Horandzie i jego potomkach. Nową krew wprowadzano poprzez suki, które pasowały do założeń twórców rasy eksponujących użytkowość.
     W XIX wieku ograniczenie pastwisk na rzecz intensyfikacji uprawy łączyło się z jednoczesnym rozwojem miast i wzrostem przestępczości. Pasterska rola owczarka zaczyna ustępować na rzecz wzrostu zainteresowania psem służbowym. Powstają organizacje, których zadaniem było kierowanie hodowlą psów owczarskich z uwzględnieniem potrzeb wojska i policji.

Stacks Image 26

Dzięki ogromnej wszechstronności psy tej rasy z powodzeniem wykorzystywane były również w wojsku jako sanitarne i łącznościowe. W bieżącym roku minie sto lat od dnia w którym według założeń Artura Mayera i Maxa von Stephanitza ustalono pierwszy wzorzec owczarka niemieckiego. Ulegał on później wielokrotnym modyfikacjom z niezmiennym jednak założeniem naczelnym - użytkowości omawianego czworonoga.
W trakcie rozwoju hodowli sylwetka owczarka ulegała różnym metamorfozom. Było to wynikiem chowu krewniaczego ale wiązało się też z upodobaniami niektórych hodowców którzy chcieli mieć psy duże. Zwłaszcza w pierwszym ćwierćwieczu bieżącego stulecia w pogłowiu owczarków niemieckich dominowały egzemplarze wysokonożne, kwadratowe, o prostej linii grzbietu, pozbawione głębokiego kątowania. Brak im było wdzięku, pewnej miękkości i płynności ruchów, co stanowiło w założeniach Stephanitza kwintesencję ideału tego psa. Dlatego w celu utrzymania określonej standardem sylwetki, w 1922 roku Niemcy wprowadzili rygory w postaci przeglądów licencyjnych wszystkich przeznaczonych do hodowli egzemplarzy. Dyscyplina zaowocowała pewnym odrodzeniem rasy.


CHARAKTERYSTYKA

Stacks Image 31

Szata (umaszczenie).
Czarne, z rudymi, brązowymi, żółtymi (płowymi) do jasnoszarych znakowaniami (podpalaniem). Wilczaste jednobarwne (przy czym kolor szary jest podpalany). Czarny czaprak i maska. Małe białe plamki na piersiach lub bardzo jasne wewnętrzne strony nóg są dopuszczalne, lecz niepożądane. Kufa powinna być przy wszystkich maściach czarna.
Psy bez maski, o rażąco jasnych oczach, jasnych, białawych znakowaniach na piersiach lub wewnętrznych stronach kończyn, jasnych pazurach oraz czerwono-rudej sierści na końcu ogona należy określać jako słabo wypigmentowane. Podszerstek jest koloru jasnoszarego. Podszerstek biały nie jest dopuszczalny.
Do ważnych założeń standardu zaliczyć należy komplet uzębienia (42 zęby), wymagany zgryz nożycowy, tzn siekacze żuchwy zachodzą na ścianki tylne siekaczy szczęki jak również możliwie ciemne oczy dobrze komponujące się z ogólnym kolorytem i wyrazem psa.
Standard podkreśla również wymagane cechy charakteru: owczarek niemiecki powinien być spokojny i zrównoważony, pewny siebie, absolutnie naturalny i niegroźny dla otoczenie (poza sytuacjami, kiedy jest prowokowany), czujny oraz posłuszny. Powinien cechować się odwagą, silnym charakterem i bojowością.

Stacks Image 36

W sylwetce omawianego psa charakterystyczna jest zwłaszcza jego górna linia, przechodząca bez widocznego załamania od dobrze osadzonej szyi, przez dobrze zaznaczony kłąb i łagodnie opadający grzbiet, ku lekko spadzistemu zadowi. Lędźwie mają być szerokie i silne, dobrze umięśnione. Zad długi, lekko spadzisty (około 23 do linii poziomej) przechodzi w ogon bez zakłócenia górnej linii tułowia.
Owczarek jest kłusakiem. Odpowiednio przygotowany, swobodnie przemierza duże dystanse liczące dziesiątki kilometrów. Sprzyja temu jego budowa: wydłużony mocny tułów, głęboka, pojemna klatka piersiowa, dobrze osadzone łopatki, głębokie kątowanie, budowa kończyn, szerokie, mocno umięśnione uda.
Predyspozycje wynikające z budowy anatomicznej jak również konstrukcji psychicznej i wiążącej się z tym wiecznej gotowości do wykonywania z radością poleceń swego pana, czynią z owczarka niemieckiego niebywale wszechstronnego psa, wspaniałego kompana, obrońcę, stróża, przewodnika, psa pociągowego, służbowego itd. Ta lista może być o wiele dłuższa. Jedno jest pewne - żadna rasa psów nie dorównuje owczarkowi niemieckiemu pod względem wszechstronności. Każdy potencjalny posiadacz owczarka niemieckiego musi zdawać sobie sprawę, że to jest pies pracoholik, któremu trzeba będzie poświęcić dużo czasu na zapewnienie codziennej porcji ruchu, bieg przy rowerze czy długi spacer oraz wskazane dla jego dobrej równowagi psychicznej - szkolenie. Brak tego typu, koniecznych godzin współpracy, rozładowujących potrzeby jego temperamentu, może uczynić z owczarka niemieckiego bardzo kłopotliwego, hałaśliwego, szczekającego z byle okazji czworonoga, który będzie zakałą sąsiadów.

Coś o rasie

Opis ogólny:
Owczarek niemiecki jest psem średniej wielkości, o nieco wydłużonej, lecz zwartej sylwetce, dobrze umięśnionym i suchym.
Głowa klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jest sucha i szeroka między uszami; nie może być ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest trochę zaokrąglone.
Górna linia tułowia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i lekko opada w kierunku zadu, który także jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty i dobrze umięśniony. Lędźwie szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad długi i lekko spadzisty, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie przechodzi w nasadę ogona, który sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy długości śródstopia. Sierść na ogonie tworzy niewielką szczotkę.

Sierść:
Sierść składa się z twardego włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy powinien być gęsty, twardy i przylegający. Na głowie, uszach, przednich stronach kończyn i łapach włos krótki i gęsty. Na tylnych stronach kończyn, do śródręcza i stawu skokowego, włos nieco dłuższy, na udach tworzy niewielkie portki.
Maść: Czarna z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym. Jednolicie czarne lub szare, śniade, czaprakowe - z maską. Biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg dopuszczalne, ale niepożądane. Nos zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona należy oceniać jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek szary, z wyjątkiem psów jednolicie czarnej maści.

Wielkość:
pies: 60 - 65 cm w kłębie
waga: 30 - 40 kg
suka: 55 - 60 cm w kłębie
waga: 22 - 32 kg

Charakter:
Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny (o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiego.